Warzywa i owoce które można użyć do sushi

dodał : chris(16 cze 10)

Wybór warzyw i owoców, które możemy wykorzystać do przygotowania sushi, podobnie jak w przypadku ryb i owoców morza, jest chyba dość spory. O ich wartości odżywczej decydują zawarte w nich związki mineralne oraz witaminy. Jednak skład chemiczny jest uzależniony od stopnia dojrzałości, od odmiany a także warunków jakie panowały podczas wzrostu zarówno warzyw jak i owoców. Nie mniej jednak owoce i warzywa są doskonałym źródłem witaminy C, A, B oraz D, zawierają błonnik i inne składniki mineralne a niektóre z nich pomagają w odkwaszeniu organizmu.

Na pewno warto jeść świeże warzywa i owoce, gdyż zawarte w nich witaminy i składniki mineralne są zdecydowanie lepiej przyswajalne przez nasz organizm niż witaminowe farmaceutyki.

A oto i kilka najczęściej spotykanych w potrawach sushi warzyw i owoców.

Marynowany imbir

Imbir jest byliną. Pochodzi z Południowej Azji a także Australii gdzie rośnie dziko natomiast ogromne plantacje imbiru znajdują się w Chinach, Indiach, Brazylii i na Jamajce. Marynowany imbir inaczej nazywany gari to główny dodatek do niemal każdego posiłku sushi. Ma on za zadanie oczyszczenie kubków smakowych, co pozwala nam na lepsze wyczucie smaku kolejnego kawałka sushi. Jednak ma jeszcze jedno zadanie. Dzięki dodatkowi imbiru do sushi poprawia nam się krążenie krwi w żołądku, wspomaga trawienie zwłaszcza sushi z surową rybą, dzięki temu możemy uniknąć pewnych dolegliwości żołądkowych.

Umeboshi

Umeboshito nic innego jak piklowana śliwka (morela japońska). Pochodzi z północno-wschodniej oraz środkowej części Chin, Jednak zarówno w Japonii Jak i Korei jest znana od starożytności. Zrywa się ją nim zdąży dojrzeć, następnie jest osuszana i mocno solona, a następnie przechowywana tak przez rok w słoiku. Podczas fermentacji stają się miękkie, zmieniają kolor na czerwony, a smak ich jest bardzo kwaśny, dlatego czasami dodaje się do nich miód. Umeboshi polecane jest w przypadkach zatrucia pokarmowego lub wypicia skażonej wody. Pewnie dlatego, podobnie jak i imbir dodawana jest do sushi.

Ogórek

Każdy z nas zna chyba to warzywo, jednak nie każdy wie, że ogórki zostały sprowadzone z Indii. W naszym kraju najbardziej znane są dwa rodzaje ogórka: – ogórek siewny (najczęściej można go spotkać jako ogórka kiszonego albo konserwowego) – ogórek zielony (najczęściej wykorzystywany do mizerii) Wartość odżywcza ogórka nie jest duża, jednak ceni się go ze względu na smak oraz za zawartość związków zasadowych, które pozwalają odkwasić organizm co ma bardzo korzystny wpływ na trawienie. Ogórek jest źródłem: sodu, potasu, magnezu, wapnia, manganu, miedzi, cynku, fosforu, żelaza, chloru a także jodu, karotenu i biotyny. Jest również źródłem witamin z grupy B: B1, B2, B6, B12 jak i również wit. C oraz kwasu foliowego.

Papryka

Papryka dotarła do naszego kraju z Ameryki Południowej. Papryka jest prawdziwą bombą witaminową. Jest źródłem wit. C, jednak trudniej niż w pozostałych warzywach oraz owocach, ulega rozkładowi. Papryka zawiera również witaminę A, PP, E oraz witaminy z grupy B, a także potas, magnez, wapń, fosfor, miedź, mangan, żelazo oraz siarkę. Podobnie jak ogórek zielony działa zasadowo na nasz organizm. Najczęściej stosowana jest jako dodatek do sałatek oraz jako przyprawa.

Marchew zwyczajna

Marchewka dziko rosła w Europie aż po krainy podbiegunowe Azji tak więc jest przystosowana do różnych warunków klimatycznych. Zna ją chyba każdy z nas bo spotykamy ja w różnego rodzaju daniach oraz sokach. Marchew jest doskonałym źródłem witamin z grupy B, witaminy A, C, E, H, K oraz PP. Jest też bogatym źródłem różnych składników mineralnych takich jak wapń, potas, sód, żelazo, miedź, fosfor, magnez, cynk. Zawiera także duże ilości błonnika co pozytywnie wpływa na regulację pracy naszego przewodu pokarmowego. Marchew pozytywnie wpływa też na nasz wzrok, dzięki zawartości beta-karotenu czyli prowitaminy A. Marchew działa również antyoksydacyjnie i wzmacnia odporność. Pozytywny wpływ ma też na naszą skórę ponieważ ja wygładza i nadaje jej bardziej intensywną barwę. Marchew najlepiej jeść surową dzięki temu zapewnimy organizmowi wszystkie witaminy i składniki mineralne w niej zawarte. Niestety podczas gotowania część witamin i składników mineralnych jest rozpuszczalna w wodzie.

Awokado

Awokado lub jak kto woli smaczliwka, rośnie w Ameryce w strefie tropikalnej oraz subtropikalnej. Drzewo awokado dorasta do 20m wysokości, a owoce dojrzewają przez 6-8 miesięcy i w większości mają kształt podobny do dobrze nam znanej gruszki. Skórka jest zielona, a miąższ w środku jest tłusty o kremowo-zielonkawym kolorze z niejadalną pestką w środku. Nie wiem czy wiecie ale w czasach Azteków smaczliwka nosiła miano maślanego owocu. A to dlatego, że zawiera duże ilości Niezbędnych Nienasyconych Kwasów Tłuszczowych tzw. NNKT i była z powodzeniem wykorzystywana podczas dalekich i długich podróżach zamiast mięsa. Poza tym awokado jest znakomitym źródłem witamin B9, B6, C, K i E a także potas, magnez, fosfor, wapń, białko i karoteny. Jest to doskonały owoc dla osób cierpiących na miażdżycę, nadciśnienie, stłuszczenie wątroby a nawet dla osób cierpiących na depresję.

Szparag

Szparagi są zieloną rośliną z rodziny bylin. Uprawiane są już chyba od ponad 4000 lat. Pierwsze uprawy można była spotkać w rejonie Morza Śródziemnego. Później wraz z rozwojem handlu szparagi trafiły do Europy jednak w naszym kraju pojawiły się prawdopodobnie w XVIII wieku. Na dzień dzisiejszy największymi producentami szparagów są: Tajwan, Japonia, USA, Holandia i Włochy. Na rynku możemy spotkać trzy rodzaje szparagów: fioletowe, zielone oraz białe. Szparagi zaliczane są do bardzo zdrowych warzyw ponieważ zawierają dużo witaminy B, C i K a także są bogatym źródłem kwasu foliowego, żelaza, potasu, fosforu oraz soli mineralnych. Doskonale wpływają na pamięć i koncentrację gdyż zawarty w nich kwas asparaginowy bierze udział w metabolizmie tkanek nerwowych. Koją nerwy, działają moczopędnie i przeciwreumatycznie. Dobre szparagi powinny mieć elastyczną łodygę, połyskującą skórkę i zamkniętą główkę. Najwięcej łyka mają szparagi białe dlatego należy obierać je dokładniej niż zielone, które są delikatniejsze w smaku.

Fasolka szparagowa

Fasolka pochodzi z Ameryki Środkowej oraz Południowej jednak uprawiana jest niemal we wszystkich rejonach świata. Udomowiona została przez Indian na długo przed podbojem ich ziem przez konkwistadorów hiszpańskich i portugalskich. Portugalczycy bardzo szybko docenili zalety fasolki. Sprowadzając jej nasiona do Starego Świata przyczynili się do rozpowszechnienia jej uprawy na skalę towarową. Jest warzywem lekkostrawnym. Zawiera sporo witamin takich jak: B1, B2, B6, C, K i E jest również bogatym źródłem składników mineralnych takich jak: magnez, wapń, potas, sód, mangan, cynk, fosfor, fluor, jod i karoteny.

Rzodkiewka

Rzodkiew zwyczajna najprawdopodobniej pochodzi z rejonów Morza Śródziemnego. Jej uprawa rozprzestrzeniła się niemal na całym świecie jednak w wielu miejscach występują też jej zdziczałe formy. Istnieje kilka podgatunków rzodkwi zwyczajnej. Rzodkiew czarna inaczej nazywana Czarną Rzepą, uprawiana jest głównie w celach leczniczych, jednak nie powinny jej jeść osoby cierpiące na chorobę wrzodową żołądka oraz dwunastnicy, a także chorzy na serce, nerki oraz wątrobę dlatego, że zawiera ona olejek gorczycowy, kwasy organiczne a także glikozydy. Z jej soku przygotowuje się różne nalewki, które pomagają w leczeniu zmian łupieżowych. Czerwona rzodkiewka pochodzi z południowej Azji i jest spokrewniona z rzodkiewką zwyczajną. Była znana i uprawiana w Egipcie około 2000 lat temu. Egipcjanie podobnie jak Grecy, czerwonej rzodkiewce przypisywali lecznicze właściwości. Rzodkiewka zawiera sporo witamin: A, B1, B2, C, E oraz błonnik, wapń, magnez, fosfor, żelazo, potas, sód, cynk. Rzodkiew japońska nazywana Daikon (w dosłownym tłumaczeniu Wielki Korzeń) jest bardzo popularna w krajach Dalekiego Wschodu. Swoim wyglądem różni się od dobrze nam znanej rzodkwi czerwonej ponieważ ma biały kolor a kształtem przypomina raczej marchewkę lub pietruszkę. Daikon jest dość ostra w smaku ale też dość soczysta i zawiera znacznie więcej witaminy A i C, a dzięki zawartym w niej enzymom wspomaga żołądek podczas trawienia a także oczyszcza organizm z metali ciężkich, doskonale oczyszcza drogi oddechowe a także chroni przed rakiem żołądka i pomaga obniżać gorączkę.

Rukola

Rokietta siewna nazywana właśnie rukolą pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego oraz Azji wschodniej gdzie jest uprawiana jako warzywo liściaste jednak można tam też spotkać dziko rosnące rukole. Bardzo ceniona przez anglików i amerykanów. Jednak największe wrażenie zrobiła na francuzach co sprawiło, że stała się jeszcze bardziej popularna i w naszym kraju. Jadalne są nie tylko liście rukoli lecz także kwiaty, które smakują tak samo jak liście czyli wyraziście z nutka pieprzu, można nawet wyczuć można nutkę chrzanu a także nutkę świeżo koszonej trawy. Jednym słowem rukola nadaje się jako dodatek zaostrzający smak mdłych potraw z mozzarelli oraz z owoców morza. Nasiona rukoli również są jadalne i wykorzystuje się je nie tylko jako dodatek do wielu przypraw w kuchni śródziemnomorskiej lecz robi się też z nich olej. Rukola jest doskonałym źródłem witaminy C a także witaminy z grupy B, które znakomicie wpływają na cerę, jest też bogatym źródłem soli mineralnych, żelaza, jodu a także kwasów organicznych.

Źródło informacji: